De brute moord op een boompje
Er was eens een boompje van het type Amelanchier arborea 'Robin Hill' dat in november 2011 tezamen met enkele soortgenoten de kwekerij mocht verlaten om onze nieuw geplaveide straat te vergroenen. Omdat hij nog niet op eigen wortels kon staan, werden twee steunpaaltjes aangebracht.
Het boompje groeide,
en bloeide.
Dit zou een slaapverwekkend sprookje worden, ware het niet dat jaren later alsnog een boze wolf toesloeg. Een van de buurtbewoners besloot tot een rigoureuze verbouwing. Bij gebrek aan andere parkeerplekken werd de sloopafvalcontainer pal voor de boom geschoven.
Vooralsnog niets aan de hand. Totdat de volle container opgehaald moest worden om plaats te maken voor een leeg exemplaar. In alle vroegte barstte er een hels kabaal los. Toen het lichter werd, bleek dat niet alleen de volle container, maar ook de complete kruin van het boompje was vertrokken.
Wat over bleef was een soort groot uitgevallen potlood met daaraan een rijwiel. Dat ding stond er al vele maanden en volgens de overlevering was het een lokfiets die niemand wilde stelen. Hoogste tijd om de gemeentelijke baas van alle bomen te informeren over deze brute aanslag.
Ontkenning
Hij luisterde, kwam, zag en hoorde van de verbouwende buur dat de ophalende truck de boosdoener was. Wat volgde was een totale ontkenning van het boomvernielende bedrijf. ‘Onze chauffeurs doen zoiets niet en als er al schade is, zijn het hooguit een paar takjes.’
De vermoorde onschuld spelende firma eiste foto’s of video’s van de gewelddadige actie als bewijs. Einde van dit sprookje dat als drama eindigde? Nou nee. Een overbuurman die zijn auto met een spiedend oog in de gaten hield, leverde de beelden van de moordpartij.
Op het videofragment is te zien dat de chauffeur, die tweemaal uitstapt, herhaaldelijk voor- en achteruit rijdt en dat de bovenkant van de boom het loodje legt. Hoe het welles-nietes-spelletje afloopt, is aan de gemeente. Hoe nu verder? Komt er een nieuw boompje?
Wellicht volgend jaar, want in de partij groenbestellingen die voor dit jaar werd opgegeven was de opvolger van het onthoofde boompje niet voorzien. Wél zorgde de gemeente ervoor dat het ‘potlood’ werd afgezaagd. De fiets die niemand wilde stelen namen ze maar mee.
De moraal van dit verhaal? Je kunt Oost wel groener willen maken, maar tegen een projectontwikkelende wethouder (Fihad Minhas, VVD) die prachtige bomen liet slopen om het s’Maak-monster te kunnen bouwen en een onbehouwen afvalbedrijf is geen kruid gewassen.
MvO, 17-2-2026
